Werchter, de evaluatie

Ik ban vanmorgen na een lekker dagje uitslapen achter gekomen dat ik nog volledig leef. Werchter heeft wel een hele zware tol geeist. Of ik heb een hele zware tol van mezelf geeist omdat ik overal tegelijk wilde zijn; dat kan ook. Maar ik had jullie beloofd een stukje recentie te schrijven. Nou dus, daar gaat ie dan. Eerst maar eens het lijstje met bands wat mijn oren heeft mogen strelen. Of ehm nou ja strelen een goed woord is weet ik niet.

Donderdag:
Tool: bak herrie, goed begin van het festival, ik was meteen wakker! Gelukkig kon ik vrij snel door naar Death Cab For Cutie; mede op aanraden van Oh!. Erg gezellig bandje die me weer even op adem liet komen. En dan weer snel door naar Manu Chao. Een erg goed optreden, alleen jammer dat de organisatie de stekker aan het eind van het optreden er uit kwam trekken, letterlijk. Vervolgens beklommen de mannen van de Red Hot Chili Peppers het podium om WErchter nog verder wakker te rocken. Uiteindelijk werd de avond afgesloten met cabaret. Black Eyed Peas. Man man man, wat zingt dat mens vals in het echt zeg. Gelukkig heeft ze andere nou ehm….. kwaliteiten?

Vrijdag:
Uiteraard Skin; geen commentaar meer nodig denk ik. Tot ze ineens 5 meter voor mijn neus op de Mojo hekken klom….. wauw, heftig. Daarna the Kooks en een stukje Editors. Clap your hands say yeah. Leuke bandjes om de middag mee te vullen. Het was wachten op de echte klappers. Zoals Live. Geen sterk optreden; verre van, daar waar de echte uithalen moesten zitten was nu niks. Maar toch, kippevel en een brok in mijn keel. Die op een goed moment over ging in echte tranen; mede door een smsje wat binnen kwam rollen tijdens het nummer when dolphins cry…… Toeval? Snel door naar Anouk, lekker en dan Muse…… wauw…….wauw…….en nog eeens wauw……. De avond werd afgesloten door the Who, maar daar heb ik halverweg toch maar voor gepast.

Zaterdag:
Via Wolfmother, rare ausies met een zanger met een afrokapsel om u tegen te zeggen, naar Arsenal, een erg lekkere Belgische band met een geweldig gastoptreden van een vietnamese rapper. Ja, die in het vietnamees rapt natuurlijk, klinkt erg goed en zingt erg lekker mee: witte lijst, sambalbij en nog het een en ander. En dan kiezen….. Absynthe minded? Kaiser Chiefs of An Pierle of toch wandelen. Ik heb toch maar voor het laatste gekozen; heen en weer wandelen tussen de weide en de Marquee. Zo heb ik van alles toch een half uurtje gezien en gehoord. Dan de Arctic monkeys, Franz Ferdinand (die mag nu toch echt stoppen met optreden, ik heb ze drie keer gezien, en ze worden met de keer slechter) Placebo en Goldfrapp (zoek dat maar eens op op het internet; ik doe hier niet aan porno) en dEUS als afsluiter.

Zondag:
Eels, Starsailor, Laurent Garnier, Hard Fi en Ben Harper ,oesten ons bezig houden tot Hooverphonic en de afsluiter Depeche mode. Wauw, wat een mooi optreden was dat zeg; ik ben compleet uit mijn dak gegaan, de balren op mijn voeten gedanst en gesprongen, mijn stem rauw geschreeuwd.

Maandag:
Tent opruimen, levend thuis zien te komen, slapen, slapen, slapen en minimaal drie keer douchen om de ergste festival lucht af te wassen. De rest vande week heb ik op kantoor bij zitten komen om vanavond weer lekker onder water tot rust te kunnen komen.

~ door lettersoep op vrijdag, 7 juli, 2006.